Whenever you can, travel in style!
When going to Scotland, the Caledonian Sleeper really is the way to go then: craft beer in the lounge car, and comfy beds in private cabins.
Personal Site & Travel Blog
Tag: sleeper train
A new year, a new destination, a new mode of transport… All my previous trips to Scotland I used MegaBus to get to my destination, and I’ve always been quite happy with that. But to get as far as Aberdeen, it would become impossible to have a guaranteed connection in London, if I would have wanted to do the whole trip from Brussel to Aberdeen in one go. And as far as the sleeper bus is concerned, compared to trips to Glasgow or Edinburgh, we would have to spend an additional three hours in the rather confined space of our berths. Quite honestly though, I’ve always wanted to try the Eurostar and Caledonian Sleeper. So, even though the extra night we’ll be spending in a hotel in London would have solved at least the connection issues, the train tickets are booked!
Thanks to the site of the The Man in Seat Sixty-One, I was able to book some Eurostar seats facing in the right direction, and even conveniently next to a power socket. I’m hoping we’ll be traveling on one of the refurbished e300’s, but there’s no way to know for sure until the day we travel…
For the journey to Aberdeen on the Caledonian Sleeper, we’ll have a Standard Sleeper Berth compartment to ourselves . If there are some seats available, we’ll probably spend some time in the lounge car as well: apparently they even serve Scottish craft beer there!
On the way back to London, Standard Sleeper Seats will have to suffice. I just hope I won’t regret this money-saving decision too much…
Anyway, not even taking in account the destination, I’m tremendously looking forward to this trip!
Om het reisverslag helemaal of te sluiten, zal ik hier nog even mijn ervaringen delen met Thello, de nachttrein tussen Parijs en Rome.
- Een vierpersoonscouchette is in feite een zespersoonscouchette die maar door vier personen gebruikt wordt. Ruim plaats voor iedereen dus, inclusief alle bagage.
- Een zespersoonscouchette lijkt me enkel aan te raden als je deze kunt delen met mensen die je al kent. Bij naburige couchettes die door zes personen gebruikt werden, merkte ik op dat een enkelen regelmatig hun toevlucht zochten tot de gang.
- In iedere couchette zijn er twee stopcontacten. Goede afspraken maken dus, als iedereen met een opgeladen gsm wil aankomen.
- Bij de bedden bovenaan kan het nogal warm worden, en het raampje openen achter het rolgordijn geeft eigenlijk maar weinig verfrissing, nauwelijks opwegend tegen het bijkomende lawaai.
- Het voordeel van de bedden bovenaan is dan wel dat je de beschikking hebt over het bagagecompartiment boven de gang als ‘nachtkastje’, en dat je al je bagage binnen handbereik kunt houden.
- Er is wel airconditioning, maar echt hard lijkt deze niet te werken. Ik heb er mijn twijfels over of deze in de zomer wel zal volstaan…
- De tafeltjes aan het raam zijn al aan de kleine kant voor twee personen, laat staan voor vier of zes.
- In zo’n couchette is er natuurlijk weinig privacy, maar als je dat nodig hebt, kun je daarvoor wel terecht in de waskotjes.
- Probeer te vermijden dat je voor de aanvang van de terugreis nog zware inspanningen moet doen – zoals de hele dag met een zware tas rondzeulen – zodat je een beetje fris aan de reis kunt beginnen. Na de heenreis is het namelijk goed mogelijk om direct na aankomst in je hotel te douchen, bij de terugreis heb je nog enkele uren in Parijs en een rit op de Thalys voor de boeg!
Tot besluit wil ik zeggen dat ik heel tevreden ben met mijn keuze om de trein te nemen in plaats van het vliegtuig. Als de tijd het toelaat – het kost je immers een halve dag extra bij vertrek en terugkeer – zal ik ook voor mijn volgende Rome-reis voor de trein kiezen!
Na vier uur zo ver mogelijk van elkaar te hebben gezeten met een berg bagage tussen hen in, zijn ze dan toch wat dichter naast elkaar gaan zitten en ze tonen zowaar enige affectie!
Na het museumbezoek van deze morgen ging ik weer naar het centrum om mijn laatste uren in Rome aangenaam door te brengen. Een aanbod om mee te gaan shoppen sloeg ik vriendelijk af – ik had me al eens laten vangen deze week – en trok er dan maar zelf op uit. Nog een laatste Italiaanse espresso, voor de verandering ook eens een Guinness – Irish pubs zijn toch eigenlijk overal hetzelfde, wat op zich niet slecht is, natuurlijk – en een laatste avondmaal – afgesloten met mijn eerste tiramisu in Rome – alvorens op de trein te stappen.
Deze keer wél een Amerikaan in mijn couchette, maar gelukkig niet zo puberaal als die bende van op de heenreis. Daarnaast ook nog een jong Italiaans koppel – of misschien vrienden of broer en zus, daar ben ik nog niet uit – dat slechts een paar woorden Engels en al helemaal geen Frans spreekt. En nog vreemder: dat geen wijn drinkt! Ik zal mijn fles dan maar gesloten laten en straks in de bar een glaasje drinken…